W stronę makroekonomii średniego okresu

Obecnie makroekonomia stała się nauką o wiele bardziej szanowaną niż to bywało dawniej. Pamiętam, iż wielu ekonomistów lubiło mawiać: mikro- ekonomia nie jest problematyczna, natomiast makroekonomii po prostu nie rozumiem. Nasuwał się wówczas wyraźny wniosek, że coś musi być nie tak z makroekonomią, nie zaś z osobami głoszącymi taki pogląd. Oczywiście ma- kroekonomia nie może być„Ścisła”; jest skazana na stosowanie ogólnych ana- logii oraz empiryczny kompromis. Być może pewna powierzchowność jest nieunikniona. Większość ekonomistów zajmuje się problemami mikroekono- micznymi wykorzystując na coraz szerszą skalę nowe dane mikroekonomicz- ne. Obecnie jednak panuje przekonanie, że makroekonomiaznajduje się w sa- mym sercu ekonomii i nie wypada traktowaćjej z góry. Pogląd ten będzie się umacniał, ponieważ nieustannie istnieje potrzeba wytłumaczenia bieżących wydarzeń, szczególnie tych niepomyślnych, oraz sformułowania polityki (na- wet brak zainteresowania jest jakimś rodzajem polityki) ujmującej właściwy sposóbreakcji na te wydarzenia. Z tego samego powodu wysoce nieprawdo- podobne jest, aby zmianie uległ charakterystyczny, bliski związek pomiędzy teorią makroekonomii a badaniami empirycznymi. niniejszym eseju zamierzam poruszyć wciąż otwarte w makroekonomii pytania, a także powiedzieć coś o nowych zjawiskach, które wymagają ujęcia we współczesnej makroekonomii, oraz ideach, które mogłyby umożliwić postęp. Okoliczność i ilość dostępnego miejsca wymagają ode mnie dość wysokiego stopnia ogólności. Nie jest to więc właściwy moment, by zajmować się szcze- gółowymi kwestiami badawczymi— na przykład uważam, że istnieje potrzeba dalszych badań w zakresie krótkookresowej relacji pomiędzy produkcją a za- trudnieniem, ale nie jest to okazja do rozwodzenia się nad tym problemem.