Apartheid ve Post- Apartheid Dönemde Güney Afrika Cumhuriyeti’nin Konut Politikası

Konut politikası, her bir devletin özgün tarihsel, kültürel, ekonomik ve politik koşulları ekseninde belirlenen, dinamik, sürekli değişim ve gelişim gösteren bir yapıya sahiptir. Oluşturulan politikalar, yalnız konut arzı ve talebini dengelemeyi gözetmez. Aynı zamanda ekonomik işlevler de üstlenmektedir. Konut yatırımlarına aktarılan kaynakların büyüklüğü, inşaat sektörünün doğrudan ve dolaylı yollarla istihdama ve ülke ekonomisine katkısı, ekonomi politikalarının konut politikaları üzerinde önemli etkiler oluşturmasına yol açmaktadır. Dolayısıyla ülkelerin konut ve ekonomi politikaları arasında diyalektik bir ilişki vardır. Bu çalışma, Güney Afrika Cumhuriyeti’nin 1948-2020 yılları arasındaki konut politikasını analiz etmektedir. Ülkenin konut politikası Apartheid ve Post-Apartheid dönem olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Her iki dönemde oluşturulan politikaların, temel olarak ekonomi politikasından etkilendiğini söylemek mümkündür. İlk dönemin en belirgin özelliği, yerli nüfusun konut politikası aracılığıyla kontrol altına alınmaya çalışılmasıdır. Bu, Güney Afrika Cumhuriyeti’nin ithal ikameci kalkınma stratejisinin bir parçasıdır. İkinci dönem ise neo-liberal politikaların egemen olduğu dönemdir. Bu dönemin konut politikası, konutun metalaşması üzerine kurgulanmış ve ekonomik kalkınma için bir araç olarak görülmüştür.