Zastosowanie ujęcia funkcjonalnego do oceny zasobów kapitału społecznego w Polsce

Pojęcie kapitału społecznego jest szeroko używane (a czasem nawet nadużywane), choć jest ono mgliste i niedookreślone, i ciągle rozumiane tylko intuicyjnie. Niemniej jednak kapitał społeczny jest powszechnie uznawany za ważny czynnik wzrostu i rozwoju gospodarczego. Główną przeszkodą w wykorzystaniu tej koncepcji w badaniach empirycznych są trudności w identyfikacji i pomiarze zasobów kapitału społecznego, wynikające z braku uzgodnionej i dokładnej definicji tego pojęcia oraz różnych sposobów interpretacji samej istoty kapitału społecznego. Jedną z podstawowych kwestii jest to, czy pojęcie to należy stosować w ujęciu pozytywnym czy normatywnym. Obydwa te podejścia mają swe zalety i wady. Dlatego niektórzy badacze optują za definiowaniem kapitału społecznego poprzez jego funkcje (ujęcie funkcjonalne). Autorka opowiada się za wykorzystaniem podejścia funkcjonalnego w analizie kapitału społecznego i stosuje je w badaniu empirycznym przedstawionym w artykule. Badanie to opiera się na obserwacji zachowań ludzi w ponad 1800 lokalnych społeczności w Polsce, uczestniczących w konkursie na pomoc finansową oferowaną przez prywatnego sponsora (firmę kosmetyczną "Nivea") w urządzeniu i wyposażeniu 100 placów zabaw dla dzieci w różnych miejscowościach w całym kraju. Postawy ludzi zostały przeanalizowane w układzie przestrzennym z punktu widzenia mobilizacji społeczności lokalnych na rzecz tworzenia takiego dobra wspólnego, a następnie skonfrontowane z klasycznymi miarami kapitału społecznego. Jest to zatem studium przypadku pokazujące zastosowanie ujęcia funkcjonalnego w porównawczej ocenie zasobów kapitału społecznego w układzie przestrzennym. (abstrakt oryginalny)