Biyoyakıtların üretimi 2006 yılında 21 milyona ulaşmış ve 2030 yılında 147 milyon ton olması beklenmektedir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin her ikisinde de biyoyakıtların üretimi ve tüketimini teşvik edici politikalar uygulamaktadır. Petrole bağımlılığın azaltılması, dış ticaret dengesinin iyileştirilmesi, sera gazı emisyonlarının azaltılması, kırsal kalkınmaya katkı gibi pozitif getirilerinin yanı sıra biyoyakıt üretiminin beklenmeyen ve istenmeyen sonuçları ortaya çıkmıştır. Bunlar arasında gıda fiyatları artışı ve çevre üzerindeki negatif etkiler sayılabilir. Ayrıca biyoyakıtlar negatif enerji dengesine sahiptirler yani kullandığı enerjiden daha az enerji sağlamaktadır. Yaptığımız karşılaştırmalı analize göre yağlı tohum açığı olan Türkiye’de biyodizel üretim maliyeti %29 ile %59 oranında vergisiz dizel yakıt fiyatından daha yüksektir ve ekonomik olarak sürdürülebilir değildir. Buna karşın şeker pancarından etanol üretim potansiyeli olduğu gözükmektedir. Biyoyakıtların yakın gelecekte petrol yakıtları tam olarak ikame etmeleri zor görünmektedir ve bu durum petrol fiyatlarının seviyesinin yanı sıra verilen teşviklerin devamına bağlıdır.
Download Info
To our knowledge, this item is not available for
download. To find whether it is available, there are three
options:
1. Check below under "Related research" whether another version of this item is available online.
2. Check on the provider's web page
whether it is in fact available.
3. Perform a search for a similarly titled item that would be
available.
Find related papers by JEL classification: Q20 - Agricultural and Natural Resource Economics; Environmental and Ecological Economics - - Renewable Resources and Conservation - - - General Q21 - Agricultural and Natural Resource Economics; Environmental and Ecological Economics - - Renewable Resources and Conservation - - - Demand and Supply (the Commons) Q28 - Agricultural and Natural Resource Economics; Environmental and Ecological Economics - - Renewable Resources and Conservation - - - Government Policy